SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ - syriana
Μίλα ιταλικά, παρακαλώ.
Με συγχωρείς. Φτάσαμε. Σταμάτησα εδώ για να τεντώσουμε τα πόδια μας.
Θα δεις. Είναι ένας εξαίσιος πίνακας.
Έκλαψα την πρώτη φορά που τον είδα.
Αυτό το φως μου θυμίζει κάποια φθινοπωρινά απογεύματα στη Μόσχα.
Έλα, λοιπόν.
- Δεν θέλω. - Εγώ πάω. Θα σε περιμένω μέσα.
Είπα, δεν θέλω!
"Κουράστηκα να βλέπω αυτά τα τοπία με την εμετική ομορφιά."
"Δεν θέλω τίποτε άλλο μόνο για τον εαυτό μου".
"Φτάνει πια".
Ήρθατε να προσευχηθείτε για ν'απο- κτήσετε μωρό ή για να μην κάνετε;
Ήρθα για να δω μονάχα.
Αν υπάρχουν περιστασιακοί περιηγητές...
που δεν είναι προσκυνητές...
...τότε δεν συμβαίνει τίποτα.
Τι θα πρέπει να συμβεί;
Ότι θέλεις. Ότι χρειάζεσαι περισσότερο.
Όμως πρέπει τουλάχιστον...
...να γονατίσεις.
Δεν μπορώ.
- Κοίτα πώς κάνουν αυτές. - Το έχουν συνηθίσει.
- Αυτές έχουν πίστη. - Ναι, ίσως.
Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
Γιατί, πιστεύεις...
...οι γυναίκες προσεύχονται τόσο πολύ;
- Ρωτάς εμένα; - Βλέπεις πολλές γυναίκες εδώ.
Ένας σκευοφύλακας είμαι.
Θ'αναρωτιέσαι γιατί οι γυναίκες είναι πιο πιστές από τους άντρες.
Εσύ πρέπει να ξέρεις καλύτερα.
Επειδή είμαι γυναίκα; Όχι, ποτέ δεν κατάλαβα αυτά τα πράγματα.
Εγώ είμαι ένας άνθρωπος απλός.
Όμως, κατά τη γνώμη μου...
σκοπός της γυναίκας είναι να κάνει παιδιά...
να τα μεγαλώσει...
με υπομονή...
...και αυτοθυσία.
Αυτός είναι ο μόνος σκοπός της;
Δεν ξέρω.
Καταλαβαίνω. Σ'ευχαριστώ, με βοήθησες πολύ.
Ρώτησες ποια είναι η γνώμη μου.
Δεν ξέρω.
Ξέρω, θες να'σαι ευτυχισμένη...
...αλλά υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα.
Στάσου.
Φιλεύσπλαχνη μητέρα, ευλογημένη μητέρα...
βασανισμένη μητέρα...
Όχι, δεν σε καταλαβαίνω.
Μιλάς συνεχώς για τη Μαντόνα της Γέννησης.
Διασχίζουμε τη μισή Ιταλία μέσα στην ομίχλη.
Γιατί δεν μπήκες για να τη δεις;
Τι διαβάζεις;
Ταρκόφσκι. Ποιήματα του Αρσένι Ταρκόφσκι.
Στα ρωσικά;
Είναι σε μετάφραση.
- Πολύ καλή μετάφραση. - Πέτα το αμέσως.
Γιατί;
Ο μεταφραστής είναι πολύ καλός ποιητής.
Η ποίηση δεν μεταφράζεται, όπως και όλη η τέχνη.
Ίσως έχεις δίκιο για το ότι η ποίηση δεν μεταφράζεται.
Και η μουσική;
Η μουσική είναι...
Τι θέλεις να πεις με αυτό;
Είναι ένα ρωσικό τραγούδι.
Μα πώς θα μπορούσαμε να γνωρίσουμε...
τον Τολστόι, τον Πούσκιν...
...και να καταλάβουμε τη Ρωσία;
Κανείς από εσάς δεν καταλαβαίνει τη Ρωσία.
Ούτε εσείς γνωρίζετε την Ιταλία.
Αν ο Δάντης, ο Πετράρχης και ο Μακιαβέλι δεν βοηθούν...
Ναι, είναι αδύνατον για μας τους φτωχοδιάβολους.
Πώς μπορούμε να γνωριστούμε;
Γκρεμίζοντας τα σύνορα.
Ποια σύνορα;
Των κρατών.
Καλημέρα.
Μια υπηρέτρια στο Μιλάνο έβαλε φωτιά στο σπίτι.
- Ποιο σπίτι; - Των αφεντικών της.
Επειδή νοστάλγησε τους δικούς της στον Νότο, την Καλαβρία.
Γι'αυτό και έκαψε αυτό που την εμπόδιζε να επιστρέψει.
Γιατί ο μουσικός σου, ο Σοσνόφσκι...
...γύρισε στη Ρωσία, αφού ήξερε πως θα ξαναγινόταν δούλος;
Μπορείς να μου πεις γιατί δεν μου εκμυστηρεύεσαι; Δεν καταλαβαίνω.
Διάβασε... και κατάλαβε.
Τι είναι;
Η επιστολή από το κονσερβατουάρ της Μπολόνια!
Πες μου, ο Σοσνόφσκι...
...πέτυχε όταν επέστρεψε στη Ρωσία;
Ήταν ευτυχισμένος;
Άρχισε να πίνει.
Και μετά...
- Αυτοκτόνησε; - Ακριβώς.
Ήρθα. Με συγχωρείτε, κοιμόμουν.
Μου δίνετε μια ταυτότητα;
Πάω να φέρω τα κλειδιά.
Ελπίζω ότι αυτά δεν είναι τα κλειδιά του άλλου ξενοδοχείου.
Όχι, είναι του σπιτιού μου.
Ορίστε.
Αυτά είναι τα κλειδιά σας.
Αυτό είναι το καλύτερο δωμάτιό μας.
Καληνύχτα, Αντρέι.
Το δωμάτιό σας είναι στο πάνω πάτωμα.
Είναι ωραία εδώ.
Τώρα είναι σκοτάδι, αλλά η εξοχή είναι όμορφη.
Έχει ένα ποτάμι, μανιτάρια...
Πολλοί ξανάρχονται και συχνά ερωτεύονται εδώ.
Θ'αρέσει σ'εσάς και τον φίλο σας.
- Δεν είναι φίλος μου. - Είναι θλιμμένος γιατί αγαπάει.
Όχι, έχει αλλού το μυαλό του.
- Χτύπησες; - Δεν είχα χτυπήσει ακόμα.
Θέλεις να μιλήσεις με Μόσχα;
Δύο ημέρες έχεις να μιλήσεις στη γυναίκα σου.
Όχι, ευχαριστώ.
Αντρέι, ξύπνα. Σε μισή ώρα θα φάμε!
Θα σε περιμένω κάτω.
Είναι υπέροχα. Εδώ ερχόταν και η αγία Αικατερίνη.
Έρχομαι...
Με συγχωρείτε, αλλά τι δουλειά κάνει αυτός ο Ρώσος;
Είναι ποιητής.
- Και τι γράφει; - Τη βιογραφία ενός Ρώσου μουσικού.
Και γιατί ήρθε εδώ;
Ο μουσικός σπούδασε στην Μπολόνια και ήρθε σε αυτά τα λουτρά.
- Πότε; - Στα τέλη του 1700.
- Ποιος ήταν; Ο Τσαϊκόφσκι; - Όχι, ονομαζόταν Σοσνόφσκι.
Αυτός δεν παντρεύτηκε μια ντόπια;
Ήταν ερωτευμένος με μια Ρωσίδα σκλάβα και πέθανε για χάρη της.
Γιατί τόση βιασύνη;
Του ποιητή σας, τ'αρέσει η Ιταλία;
Πάρα πολύ. Όμως, δεν ξέρω.
Στρατηγέ, τι είναι η παράξενη μουσική που ακούμε όλη μέρα;
Εξαίσια μουσική. Ξεπερνά και τον Βέρντι.
Αφήστε ήσυχο τον Βέρντι. Η μουσική είναι κινεζική.
Άλλος πολιτισμός χωρίς κορώνες συναισθηματικές. Η φωνή του Θεού.
Υποκρίσου ότι δεν βρίσκονται εδώ και πάρε τον δρόμο σου.
Κατάπια λίγο νερό. Να κινείστε με προσοχή.
- Τι γεύση έχει; - Θείου.
Γι'αυτό κάνει καλό στο δέρμα.
Είναι απαίσιο!
Αυτή είναι ζωή. Κοντεύω να κοιμηθώ.
Το 1960 πνίγηκε κάποιος εδώ.
Μην λέτε τέτοια, με τρομάζετε.
Κι όμως, άκου. Ποτέ δεν είναι αργά για να μάθεις.
Ότι κι αν συμβεί, μην αναμιχθείς, κατάλαβες;
Άκουσες τις κουβέντες τους και τα ενδιαφέροντά τους;
Πρέπει να ζήσεις διαφορετικά τη ζωή σου.
Ξέρεις γιατί βρίσκονται στο νερό;
Θέλουν να ζήσουν αιώνια.
Κοίτα ποιος ήρθε!
Κοίτα τους!
Το πούρο μου έσβησε. Δώστε μου τον αναπτήρα.
Μα γιατί τον κοροϊδεύουν;
Κλείστηκε στο σπίτι του επτά χρόνια μαζί με την οικογένεια του...
...και περίμενε το τέλος του κόσμου.
Μια θρησκευτική κρίση, είπαν.
Ανοησίες! Μια ζωή ζήλευε τη γυναίκα του.
Μετά εκείνη το έσκασε με τα δύο παιδιά στη Γένοβα.
Όχι και ζηλιάρης! Τρελός είναι!
Είναι ολοφάνερο.
Δεν είναι έτσι. Φοβήθηκε. Απλά φοβήθηκε.
- Και τι φοβήθηκε; - Τα πάντα, ασφαλώς.
Κάνεις λάθος, είναι ένας άνθρωπος με μεγάλη πίστη.
Πολύ μεγάλη, για να κλειδώσει την οικογένειά του επτά χρόνια.
Όταν έσπασαν την πόρτα...
...ο γιος του βγήκε έξω τρέχοντας σαν ποντίκι κι αυτός τον κυνήγησε.
Φοβηθήκαμε πως ήθελε να τον σκοτώσει.
Κοιτάξτε, ο Ρώσος ποιητής!
Δεσποινίς, με συγχωρείτε. Δεν κα- πνίζω, αλλά μου δίνετε ένα τσιγάρο;
Ασφαλώς, αφού δεν καπνίζετε.
Συγνώμη, έσβησε.
Πράγματι.
Μην ξεχνάτε ποτέ τι είπε σ'εκείνη.
Ποιος;
Κι εκείνη;
Η αγία Αικατερίνη.
Λοιπόν, τι είπε ο Θεός στην αγία Αικατερίνη;
Είπε, είσαι αυτή που δεν είναι.
Εγώ είμαι αυτός που είναι.
Ακούσατε;
Αυτός ο Ντομένικο μιλάει προσωπικά με την αγία Αικατερίνη;
Μην τον πειράζεις, είναι χαζός.
Και τι χαζός! Ο Ντομένικο έχει δίπλωμα.
Τι σημαίνει "πίστη";
Τα ιταλικά σου ήταν πολύ καλύτερα...
...όταν πρωτοήρθες στην Ιταλία.
Πες μου, τι σημαίνει "πίστη";
Πίστη στα ρωσικά σημαίνει "βιέρα".
Γιατί λένε πως είναι τρελός; Δεν είναι τρελός.
Έχει πίστη.
Κυκλοφορούν πολλοί τέτοιοι τρελοί στην Ιταλία.
Τα ιδρύματα έχουν κλείσει...
...αλλά οι οικογένειές τους δεν τους δέχονται πίσω.
Ποιος ξέρει τι είναι τρέλα;
Μας ταράζουν, μας ενοχλούν.
Εμείς αρνούμαστε να τους καταλάβουμε.
Είναι πολύ μόνοι.
Αλλά είναι βέβαιο πως βρίσκονται πιο κοντά στην αλήθεια.
Λένε ότι τώρα έχει μια άλλη εμμονή.
Ναι; Ποια;
Μπαίνει στο λουτρό με ένα κερί αναμμένο. Ένας Θεός ξέρει γιατί.
Όλοι φοβούνται πως θέλει να πνιγεί και τον βγάζουν για να τον σώσουν.
- Δεν το πιστεύω. - Ρώτα τους.
Μπορούμε να του ζητήσουμε να φάει μαζί μας;
- Πότε; - Τώρα.
Τώρα; Ξέρεις τι ώρα είναι;
Είναι 7 το πρωί!
Το πρωί;
Αυτός ο άνθρωπος με τα βρεγμένα παπούτσια, έρχεται συχνά εδώ;
Ποιος, ο Ντομένικο;
Εξαρτάται. Άλλοτε έρχεται κι άλλοτε όχι.
- Και πού μένει; - Πάνω απ'το Μπάνιο Βινιόνι.
Στην πλατεία.
Γιατί γελάς;
- Σταμάτα. - Γιατί;
Είσαι τόσο όμορφη...
...με αυτό το φως.
Αλήθεια;
Αρχίζω να κατανοώ...
Τι;
Γιατί, νομίζεις, κλείδωσε την οικογένειά του επτά χρόνια;
Πού θες να ξέρω;
Να τος. Εκεί είναι.
Ήρθα με έναν Ρώσο συγγραφέα. Είναι διάσημος.
Η ζωή μου είναι φυσιολογική. Δεν έχει κάτι που τον ενδιαφέρει.
Μας είπαν ότι είχες μια υπέροχη εμπειρία.
Ναι, τη διάβασα κι εγώ στις εφημερίδες.
Γιατί δεν του μιλάς γι'αυτή;
Δεν αξίζει τον κόπο.
Ίσως όχι, όμως αυτός ο κύριος ήρθε από τη Μόσχα.
Για μένα;
Έκανε πολύ δρόμο.
- Τι είπε; - Δεν έχει όρεξη να μιλήσει. Πάμε.
"Πάμε"; Προσπάθησε πάλι. Έχει μεγάλη σημασία.
Συγνώμη.
Σταμάτα μια στιγμή.
Φύγε, φύγε.
Πού πηγαίνεις; Τι συνέβη; Τον προσέβαλες;
Εσύ με προσέβαλες.
Είναι τρελός! Δεν εξαρτάται από μένα αν θα μιλήσει. Λυπάμαι, φεύγω.
Δοκίμασε κι εσύ. Ξέρεις λίγα ιταλικά.
Αν δεν σ'αρέσει ο τρόπος που δουλεύω, πες το καθαρά.
Δεν είμαι μόνο καλή μεταφράστρια, αλλά και βελτιώνω αυτά που λες.
Επιστρέφω στη Ρώμη. Το ταξίδι τελείωσε για μένα.
Εντάξει.
Με συγχωρείς.
Νομίζω ότι ξέρω γιατί το κάνεις.
Ποιο;
Το ποδήλατο;
Πριν... με την οικογένειά σου.
Κουράστηκα.
Πού είσαι;
Έλα μέσα.
Τ'άκουσες αυτό; Είναι Μπετόβεν!
Μια σταγόνα και μια σταγόνα...
...κάνει μια σταγόνα μεγαλύτερη, όχι δύο.
- Μπορώ; - Κάπνισε.
Όταν δεν ξέρω τι να πω, κι εγώ ζητάω ένα τσιγάρο.
Αλλά ποτέ δεν έμαθα να καπνίζω.
Είναι πολύ δύσκολο.
Πρέπει να μάθεις...
...να μην καπνίζεις, να κάνεις σημαντικά πράγματα.
Τι πράγματα;
Θέλεις κρασί;
Χρειαζόμαστε ιδέες πιο μεγάλες.
Φέρθηκα με εγωισμό.
Ήθελα να σώσω την οικογένειά μου.
Όλοι πρέπει να σωθούν. Ολόκληρος ο κόσμος.
Τι;
Είναι απλό.
Βλέπεις το κερί;
Εντάξει, αλλά...
Γιατί λες "εντάξει';
Με μπερδεύεις.
Πρέπει να διασχίσεις το νερό με το αναμμένο κερί.
- Ποιο νερό; - Το ζεστό νερό.
Το λουτρό της αγίας Αικατερίνης...
...δίπλα στο ξενοδοχείο.
Αυτό που αχνίζει.
Εντάξει, πότε;
Τώρα.
Εγώ δεν μπορώ.
Δεν θα με αφήσουν.
Όταν ανάβω το κερί...
και μπαίνω στο νερό...
...με τραβούν έξω.
Με πετάνε έξω.
Και φωνάζουν: "Είσαι τρελός!"
Κατάλαβες;
Εντάξει.
Εντάξει;
Είναι λάθος!
Βοήθα με.
Εντάξει, αλλά...
Ασφαλώς.
Πού είναι ο Ρώσος που πηγαίνει στο Μπάνιο Βινιόνι;
Ήρθε το ταξί.
Είναι αργά.
Πρέπει να φύγω.
Ευχαριστώ.
Πες μου, γιατί διάλεξες εμένα;
Έχεις παιδιά;
Δύο, ένα κορίτσι κι ένα αγόρι πιο μικρό.
Η γυναίκα σου είναι όμορφη;
- Ξέρεις τη Μαντόνα της Γέννησης; - Του Πιέρο ντε λα Φραντέσκα.
Έτσι είναι, αλλά πιο μαύρη.
Πήγαινε με το κερί.
Εμείς στη Ρώμη ετοιμάζουμε κάτι μεγάλο.
Ζωή!
Πού είσαι;
Ζωή! Γιατί δεν μου απαντάς;
Ξέρεις ότι φοβάμαι τη μοναξιά.
Ξέρω τι σκέφτεσαι, αλλά μην συνεχίζεις άλλο.
Είναι κακό να σκέφτεσαι συνέχεια το ίδιο πράγμα.
Ντομένικο!
Μπαμπά...
Αυτό είναι το τέλος του κόσμου;
Καλημέρα.
Πάμε;
Κάντε πίσω!
Τους ανοίγουν για να βγουν!
Το'ξερα πως ήταν εκεί μέσα. Τους άκουγα κρυφά.
Το νερό τελείωσε στο μπάνιο μου. Σε πειράζει που πλύθηκα εδώ;
Νόμιζα πως θα είχες φύγει.
Όχι, εδώ είμαι ακόμα.
- Χαίρομαι. - Το πρόσωπό σου δεν το δείχνει.
Κοίτα...
...τι μου έδωσε.
- Ποιος; - Ο Ντομένικο.
Γιατί φοβάσαι τα πάντα;
Είσαι γεμάτος κόμπλεξ.
Δεν είσαι ελεύθερος.
Όλοι δείχνετε ότι θέλετε ελευθερία και μιλάτε για την ελευθερία...
...αλλά όταν σας τη δώσουν, δεν ξέρετε τι να την κάνετε.
Ούτε ξέρετε τι είναι.
Φτάνει.
Φτάνει, φτάνει.
Πρέπει να φταίει αυτή η χώρα, ο αέρας που αναπνέει κανείς εδώ...
...διότι στη Μόσχα γνώρισα καταπληκτικούς άνδρες!
Τι γυρεύετε όλοι από μένα; Αυτά;
Όχι εσύ!
Διότι εσύ είσαι κάτι σαν άγιος.
Σ'ενδιαφέρουν οι μαντόνες.
Είσαι διαφορετικός.
Ένας "διανοούμενος" προσπάθησε να με κρατήσει κλειδωμένη!
Μα δεν θα γνωρίσω ποτέ τον σωστό άνδρα;
Δεν εννοώ εσένα. Εσύ είσαι ο χειρότερος.
Όμως ορκίζομαι ότι θα βρω τον άντρα που θέλω!
Δηλαδή, τον βρήκα. Με περιμένει στη Ρώμη.
Ντύνεσαι κι άσχημα.
Είσαι τόσο βαρετός.
Είσαι από αυτούς που προτιμάς να κοιμηθείς μαζί τους...
...παρά να τους εξηγήσεις γιατί δεν θέλεις.
Μα τι λες, Ευγενία;
Καταλαβαίνεις, έτσι;
Καταλαβαίνεις ότι βρίσκομαι στην πιο ταπεινωτική θέση!
Φτάνει.
Δεν αντέχω άλλο!
Θέλω να κοιμηθώ δέκα μέρες και να σε σβήσω απ'το μυαλό μου.
Ίσως δεν έχω τίποτα να σβήσω, γιατί απλώς δεν υπάρχεις.
Δικό μου πρόβλημα είναι.
Γιατί μ'αρέσουν οι ηλίθιοι;
Οι άντρες χωρίς γοητεία;
Φαίνομαι νέα, αλλά ξέρω τι είναι γοητεία.
Φύγε, σε παρακαλώ.
Ξέρεις...
όταν σε γνώρισα, εκείνη τη νύχτα...
ονειρεύτηκα ότι ένα μαλακό σκουλήκι με πολλά πόδια...
...έπεσε πάνω στο κεφάλι μου.
Με τσίμπησε. Ήταν δηλητηριώδες.
Κουνούσα το κεφάλι μου...
...ώσπου έπεσε.
Προσπάθησα να το λιώσω πριν φτάσει στην ντουλάπα...
...αλλά δεν τα κατάφερνα.
Όλο μου ξέφευγε.
Δεν μπορούσα...
...να το λιώσω.
Από κείνη τη νύχτα...
...όλο αγγίζω τα μαλλιά μου.
Δόξα τω Θεώ, δεν συνέβη τίποτα μεταξύ μας!
Και μόνο η σκέψη, μου φέρνει αναγούλα!
Είναι τρελή.
Γύρνα στη γυναίκα σου! Τρέχα! Παραλίγο να την προδώσεις.
Είσαι γουρούνι σαν τους άλλους.
- Τίποτε άλλο; - Υποκριτή!
Πάμε ν'ακούσουμε μουσική.
- Τι συμβαίνει; - Τίποτα, τίποτα.
Θεέ μου! Άρχισε ο Στρατηγός με την κινέζικη μουσική του!
Εμένα κανείς δεν θα με διώξει!
"Αγαπημένε μου Πιοτρ Νικολαϊεβιτς, είμαι στην Ιταλία δύο χρόνια".
"Δύο πολύ σημαντικά χρόνια".
"Για το επάγγελμά μου ως μουσικού και για την καθημερινή ζωή μου".
"Χθες βράδυ είδα ένα κακό όνειρο".
"Έπρεπε ν'ανεβάσω μια όπερα στη σκηνή του Κόμη και κυρίου μου".
"Η πρώτη πράξη ήταν σε ένα πάρκο γεμάτο αγάλματα... "
"... αλλά ήταν γυμνοί άνδρες που τους ανάγκαζαν να μένουν ακίνητοι".
"Ήμουν κι εγώ ένα άγαλμα".
"Ήξερα ότι θα με τιμωρούσαν αυστηρά αν κινούμουν... "
"... διότι ο κύριος κι αφέντης μας μας παρακολουθούσε".
"Αισθανόμουν το κρύο που ανέβαινε από το μαρμάρινο βάθρο μου... "
"... και τα φθινοπωρινά φύλλα να κάθονται στο σηκωμένο χέρι μου".
"Κι όμως, έμενα ακίνητος".
"Όμως, όταν αισθάνθηκα ότι δεν μπορούσα ν'αντισταθώ άλλο... "
"... ξύπνησα".
"Φοβόμουν... "
"... διότι ήξερα ότι δεν ήταν όνειρο, αλλά η πραγματικότητά μου".
"Παρ'όλα αυτά, θα πέθαινα αν ποτέ δεν γύριζα στη Ρωσία... "
"κι αν ποτέ δεν έβλεπα ξανά... "
"τον τόπο που γεννήθηκα... "
"... τις σημύδες, τον αέρα των παιδικών μου χρόνων".
"Ένας στοργικός χαιρετισμός από τον εγκαταλειμμένο φίλο σου".
"Πάβελ Σοσνόφσκι".
"Όταν ήμουν παιδί, αρρώστησα... "
"... απ'την πείνα και τον φόβο".
"Βγάζω το κάρκαδο από τα χείλη μου... "
"... και στη μνήμη μου γλείφω υπολείμματα απ'αλάτι, από δροσιά."
"Κι ακόμα περπατώ και περπατώ."
"Κάθομαι στο κατώφλι, γυρεύω ζεστασιά."
"Παραπατώ και παραληρώ στης φλογέρας το άκουσμα".
"Ζεσταινόμουν. Άνοιξα τον γιακά και ξάπλωσα".
"Οι σάλπιγγες ήχησαν... "
"... κι ένα φως διαπέρασε τα βλέφαρά μου".
"Πάνω ψηλά, η μάνα πετά και μου γνέφει με το χέρι της... "
"... και πετά μακριά."
"Τώρα κάτω απ'τις μηλιές ονειρεύομαι νοσοκομείο λευκό".
"Όταν ήμουν παιδί, αρρώστησα".
Πρέπει να πάω να δω τον μπαμπά.
Έχω ένα σακάκι στην ντουλάπα. Τρία χρόνια είναι εκεί μέσα.
Θα το φορέσω πάλι όταν γυρίσω.
Ποτέ δεν βλέπω κανέναν.
Τι γυρεύεις εδώ; Μην με φοβάσαι.
Εγώ πρέπει να φοβάμαι εσένα.
Μπορεί να με πυροβολήσεις.
Ξέρεις, όλοι πυροβολούν στην Ιταλία.
Και υπάρχουν πολλά παπούτσια. Αυτά τα ιταλικά παπούτσια!
Φρίκη.
Όλοι τ'αγοράζουν. Γιατί;
Αυτά τα παπούτσια είναι δέκα χρόνων.
Δεν έχει σημασία.
Εντάξει.
Ξέρεις, στις κλασικές ιστορίες αγάπης...
ούτε φιλιά...
Ούτε τίποτα. Πολύ αγνά.
Γι'αυτό είναι σπουδαίες.
Τα συναισθήματα που είναι ανείπωτα, είναι και αλησμόνητα.
Εδώ είναι σαν τη Ρωσία.
Δεν ξέρω γιατί.
Δεν μιλάω καλά τα ιταλικά.
Άκου μια ιστορία.
Ένας άνθρωπος...
σώζει κάποιον που βυθιζόταν σε μια βρομερή λίμνη...
...γι'αυτό και ριψοκινδύνεψε.
Βρίσκονται και οι δύο ξαπλωμένοι στις όχθες της λίμνης.
Λαχανιασμένοι, εξουθενωμένοι.
Αυτός που σώθηκε, λέει:
"Γιατί το έκανες αυτό; Ηλίθιε! Εγώ ζω εκεί μέσα!"
"Εγώ ζω εκεί μέσα!"
Τον προσέβαλε.
Πώς σε λένε;
Άντζελα... καλό κορίτσι.
Χαίρεσαι;
Τι;
Τη ζωή.
Τη ζωή, ναι.
Καλό κορίτσι.
"Η όραση σώνεται, η δύναμή μου... "
"... είναι δυο κρυφά, αδαμάντινα βέλη".
"Ακούω βήματα καθώς το πατρικό μου ανασαίνει, μακρινό κεραυνό".
"Οι ιστοί των σκληρών μυών αποδυναμώνονται... "
"σαν γέρικο βόδι στο αλέτρι... "
"κι όταν πια πέφτει η νύχτα... "
"... δυο φτερούγες δεν λάμπουν στους ώμους μου".
"Την ώρα της γιορτής, σαν το κερί έλιωσα κι εγώ."
"Την αυγή μαζέψτε το λιωμένο μου κερί... "
"και διαβάστε μέσα του ποιον να κλαίτε, γιατί να'στε περήφανοι... "
"και πώς, δωρίζονταν την τελευταία στάλα χαράς... "
"να πεθαίνετε μ'ελαφράδα... "
"και στη σιγουριά μιας πρόχειρης στέγης... "
"... πώς ν'ανάβετε μετά θάνατον, σαν μια λέξη".
Γιατί πρέπει να το σκέφτομαι αυτό;
Αρκετές σκοτούρες δεν έχω;
Θεέ μου, γιατί το έκανα;
Είναι τα παιδιά μου, οι δικοί μου, η σάρκα και το αίμα μου.
Πώς μπόρεσα;
Χρόνια χωρίς να δουν τον ήλιο, να φοβούνται το φως της ημέρας.
Μα γιατί;
Γιατί αυτή η τραγωδία;
Κύριε, βλέπεις πώς σου το ζητά;
Γιατί δεν του λες κάτι;
Φαντάζεσαι τι θα συνέβαινε αν άκουγε τη φωνή μου;
Άσ'τον να νιώσει την παρουσία Σου.
Πάντα τον αφήνω, αλλά εκείνος δεν την αισθάνεται.
Θα φέρω το αυτοκίνητο στο ξενοδοχείο σε δέκα λεπτά.
Κύριε Γκόρτσακοφ, σας ζητούν στο τηλέφωνο.
Εμένα;
Παρακαλώ, περίμενε λιγάκι.
Εμπρός...
Η Ευγενία είμαι.
- Τι κάνεις; - Καλά. Πολύ καλά.
Μάντεψε γιατί τηλεφώνησα.
Όχι, όχι.
Ο Ντομένικό σου είναι εδώ. Ο τρελός από το Μπάνιο Βινιόνι.
Συγγνώμη, ξέχασα. Το ξέρω ότι δεν είναι τρελός.
Το είπα για να καταλάβεις.
Ήρθε εδώ στη Ρώμη για μια περίεργη διακήρυξη.
Βγάζει λόγους τρεις μέρες τώρα. Σαν τον Φιντέλ Κάστρο.
- Έλα να τον αποχαιρετήσεις. - Φεύγω.
- Πότε; - Αμέσως.
Ο Ντομένικο όλο ρωτά αν έκανες αυτό που έπρεπε να κάνεις.
Ασφαλώς.
Θα του το πω αμέσως διότι περιμένει αυτή την είδηση.
Ευχαριστώ.
Χαίρομαι που μπορέσαμε ν'αποχαιρετιστούμε.
Φεύγω κι εγώ. Με τον Βιτόριο.
Δεν αποφασίσαμε ακόμα, αλλά μάλλον θα πάμε στην Ινδία.
Ο Βιτόριο είναι ο άνδρας μου. Ενδιαφέρεται για πνευματικά θέματα.
Είναι από διακεκριμένη οικογένεια.
Μπράβο, Ευγενία. Σου εύχομαι ότι καλύτερο.
Κι εγώ. Δώσε τα χαιρετίσματά μου στη Μόσχα.
Πώς είναι η υγεία σου;
Η καρδιά σου; Εντάξει;
Δεν ξέρω. Δεν αντέχω άλλο.
Βαρέθηκα πια.
Θέλω να γυρίσω στην πατρίδα.
Γεια σου, Βιτόριο.
Πάω ν'αγοράσω τσιγάρα.
Θέλω ν'αλλάξω το εισιτήριό μου. Θα φύγω σε δύο μέρες.
- Τι συνέβη; - Τίποτα.
Μπορείς να με πας ως το Μπάνιο Βινιόνι;
- Πότε; - Τώρα.
Πρέπει να ειδοποιήσω Ιταλία-ΕΣΣΔ.
Είχα ένα προαίσθημα ότι δεν θα έφευγε σήμερα.
Ποιος πρόγονος μου μιλά;
Δεν μπορώ να ζω ταυτόχρονα...
...στο μυαλό και στο κορμί μου.
Γι'αυτό δεν μπορώ να είμαι μόνο ένας άνθρωπος.
Μπορώ να αισθάνομαι αμέτρητα πράγματα μονομιάς.
Δεν έμειναν πια μεγάλοι δάσκαλοι. Αυτό είναι το κακό της εποχής μας.
Ο δρόμος της καρδιάς μας είναι σκεπασμένος με σκιές.
Πρέπει ν'ακούσουμε τις φωνές...
...που ακούγονται άχρηστες.
Σε μυαλά γεμάτα μακριές αποχετεύσεις...
τείχους σχολείων, άσφαλτο κι έντυπα επιδόματος ανεργίας...
...πρέπει να εισχωρήσει το ζουζούνισμα των εντόμων.
Πρέπει να γεμίσουμε τα μάτια μας και τα αφτιά μας...
...με πράγματα που είναι η αρχή ενός μεγάλου ονείρου.
Κάποιος πρέπει να φωνάξει ότι θα χτίσουμε τις πυραμίδες.
Δεν έχει σημασία αν δεν τις χτίσουμε.
Πρέπει να ενισχύουμε αυτή την επιθυμία...
και ν'απλώνουμε τις γωνίες της ψυχής...
...σαν ένα αέναο σεντόνι.
Αν θέλετε να προχωρήσει ο κόσμος...
...πρέπει να πιαστούμε απ'τα χέρια.
Πρέπει να αναμείξουμε τους "υγιείς" με τους "ασθενείς".
Εσείς οι υγιείς! Τι σημαίνει η υγεία σας;
Τα μάτια της ανθρωπότητας κοιτούν το βάραθρο...
...μέσα στο οποίο πέφτουμε.
Η ελευθερία είναι άχρηστη...
αν δεν έχετε το θάρρος να μας κοιτάξετε στα μάτια...
...να φάτε, να πιείτε και να κοιμηθείτε μαζί μας!
Όλοι εσείς οι "υγιείς"...
...οδηγήσατε τον κόσμο στο χείλος της καταστροφής.
Άνθρωπε, άκου!
Μέσα σου νερό...
φωτιά...
...και μετά στάχτες.
Και τα κόκαλα στις στάχτες.
Τα κόκαλα...
...και οι στάχτες!
Περίμενέ με εκεί, μέσα στο αυτοκίνητο.
Καλημέρα.
Πού βρίσκομαι όταν δεν είμαι στην πραγματικότητα...
...ή στη φαντασία μου;
Κάνω μια νέα συμφωνία με τον κόσμο.
Πρέπει να έχει ήλιο τη νύχτα και χιόνι τον Αύγουστο.
Τα μεγάλα πράγματα τελειώνουν, τα μικρά αντέχουν.
Η κοινωνία πρέπει να ενωθεί και πάλι...
...και όχι να αποδιαρθρώνεται.
Πρέπει να κοιτάξετε τη φύση και θα δείτε ότι η ζωή είναι απλή.
Πρέπει να επιστρέψουμε εκεί που βρισκόμασταν...
στο σημείο...
...που ακολουθήσαμε λάθος δρόμο.
Πρέπει να επιστρέψουμε στις θεμελιώδεις αρχές της ζωής...
...χωρίς να βρομίζουμε το νερό.
Τι κόσμος είναι αυτός...
αν ένας τρελός σας λέει...
...ότι πρέπει να ντρέπεστε;
Μουσική τώρα.
Μουσική!
Το ξέχασα αυτό.
Ω, μητέρα!
Αέρας είναι αυτό το ελαφρύ πράγμα...
που κινείται γύρω από το κεφάλι σου...
...και γίνεται πιο καθαρό όταν γελάς.
Η μουσική δεν λειτουργεί! Βοηθήστε με!
Στη μνήμη της μητέρας μου Αντρέι Ταρκόφσκι
SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ - syriana